Τρίτη, Απριλίου 26, 2011

Πού πάνε οι στορίες όταν δεν γράφονται ποτέ.

Οι ιστορίες που δεν έγραψαν ποτέ οι άνθρωποι επιστρέφουν στη Γη.
Γίνονται χώμα όπως ο υπόλοιπος άνθρωπος.
Αυτό είναι κάτι που με ευχαριστεί γιατί η Γη δεν περιέχει έκτοτε μόνο χώμα νερό φωτιά κλπ που γνωρίζουν οι γεωλόγοι αλλά και πνεύμα.
Προσοχή λοιπόν στο χώμα. Δεν είναι τόσο ταπεινό όπως νομίζεις. Ούτε τόσο αποτρόπαιο επειδή σκεπάζει τους ανθρώπους.
Σκέφτομαι μάλιστα και ότι οι σεισμοί πρέπει να αναθεωρηθούν και να μην θεωρούνται μόνο καταστροφικοί. Πού ξέρεις. Ένα βαθύ ρήγμα μπορεί να φέρει στην επιφάνεια το χώμα που σκέπασε τον Αριστοτέλη ή τον Πλάτωνα. Θα πρέπει για τον ίδιο λόγο να πάρουν οι ανασκαφές άλλο χαρακτήρα και να ενδύονται οι αρχαιολόγοι με κάποιο ιδιαίτερο ένδυμα σαν και αυτό των ιερέων. Όπως και νάχει μου ήλθε τις προάλλες μια σκέψη. Ότι και τα μυρμήγκια κάτι πρέπει να κουβαλούν, να κρύβουν και να φυλάττουν μέσα στις μυρμηγκοφωλιές εκτός από σπόρους και φύλλα. Ισως προσπάθειες συγγραφής τόσων ανθρώπων που πηγαινοέρχονται ακατάπαυστα μέσα στην καθημερινότητά τους. Δεν τελεσφόρησαν ποτέ και αυτά τα εργατικά ζωύφια τις αποθηκεύουν εκεί ως πανανθρώπινο πλούτο, τα μόνα που καταλαβαίνουν τι σημαίνει να μην γραφεί ποτέ μια ιστορία.

Πέμπτη, Απριλίου 14, 2011

Από τον Μέρμηγκα 4 χρόνια πριν.

 http://mavroskiknos.blogspot.com/2007/04/blog-post.html

Και φέτος Πάσχα.

Πέρασμα δηλαδή, αφού Πάσχα σημαίνει πέρασμα.
Περνάμε λοιπόν και φέτος στα επόμενα του διαρκούς χαρμόσυνου αγγέλματος, που ωστόσο "κανένα στόμα δεν το βρε και δεν το πε ακόμα": Χριστός Ανέστη.
Αληθώς ο Κύριος.
Πότε;
"Κανένα στόμα δεν το βρε και δεν το πε ακόμα".
Χρόνια πολλά.
Να ζήσουμε χρόνια πολλά ψάχνοντας μήπως και βρούμε το πότε ανέστη ο Κύριος.
Να ζήσουμε χρόνια πολλά προστατεύοντας -και όχι σκοτώνοντας- τους νεογέννητους ποιητές και να ψάξουμε μαζί τους στα έγκατα και στα ουράνια για την εγκατάσταση του ανθρώπου μέσα στην Ανάσταση που θα σημάνει και πάλι την αρχή της Ιστορίας, ύστερα από τόσες και τόσες αποκαθηλώσεις, ύστερα από τόσες και τόσες σταυρώσεις έτη και έτη εν ειρήνη.
Έτη και έτη ανυποψίαστων ανθρώπων, που είναι θηρία αγνοίας.
Χριστός Ανέστη.

Εν μέσω εγκλημάτων.


Χρόνια πολλά.
Πολλά χρόνια.
Ως κατακλυσμός εν αντιθέσει προς το χύδην.
Ως αναβαθμός ερωτημάτων ισαξίων και ισαπόστολων μηνυμάτων;
Αναστάς ο Χριστός.

ΥΓ. Αλλά υπήρξε και ο Ηράκλειτος.
Που οργάνωσε τον χρόνο ως τόπο ανθρώπων.
Οργάνωσε το χύδην ώστε πρόβλεψε την Ανάσταση.
Τον Άλλον Άνθρωπο, τον Αναστάντα νεκρόν.



Και του χρόνου.

 
...ευχαριστώ για τον χρόνο σου.