Σάββατο, Μαρτίου 14, 2009

Ο παρατατικός.

Ο φίλος μου, ο Διονύσης μιλά σε χρόνο παρατατικό.
Γιατί ποιητή τον χρόνο τον εξακολουθητικό λατρεύεις με την γραφίδα σου τόσο;
Δεν είναι ο κόσμος τούτος, του παρόντος;
Ξάφνου τον σπας με έναν αόριστο
Σταματά τότε ο τροχός στις ράγες
Λίγο μένουν να αιωρούνται οι καταλήξεις
Και ψεύδομαι, να λέω ότι ζω σε χρόνο ενεστώτα.

Δευτέρα, Μαρτίου 02, 2009

Ο "μάρτης¨" και άλλα εδώδιμα.

Πρώτη του Μάρτη χθες και θυμήθηκα τον "μάρτη" με τις πολύχρωμες κλωστούλες που βάζαμε στον καρπό μας μικρά για να μην μας κάψει ο ήλιος.

Μαζί με εμένα ξύπνησαν και τα κανάλια σύσσωμα και ανέσυραν βινίλιο με την οκά. Οπερέτες με γλυκιές παρθένες, έρωτες, κλιματαριές, ανθισμένες αμυγδαλιές και στάμνες βγήκαν στα ερτζιανά και η τηλεόραση από κοντά με τα καλαματιανά και τις σερπαντίνες.

Πάσχα και Αποκριά ο ¨Ελληνας" θυμάται τις ρίζες του χωρίς πρόβλημα καθώς φαίνεται. Τις υπόλοιπες μέρες είναι "αλλιώς"αλλά το κρύβει ο αφιλότιμος. Ο νέος είναι ωραίος μα ο παλιός είναι αλλιώς.

Βρε τι μασκαράς είσαι ω-ρέ Ελληνα!

Ξεχωριστό γεγονός παραμένει βεβαίως ότι και όλες οι επίσημες γαμήλιες δεξιώσεις με τις πολυόροφες τούρτες και τις σαμπάνιες καταλήγουν τις πρωϊνές ώρες με τον γαμπρό να χορεύει ζεμπέκικο και την νύφη ξυπόλυτη στο τσιφτετέλι.

Από νώρις για λαγάνα λοιπόν, ταραμοσαλάτα και άλλα εδώδιμα αγαπητά.



Και του χρόνου!

 
...ευχαριστώ για τον χρόνο σου.