Πέμπτη, Φεβρουαρίου 26, 2009

Φέτος τις αποκριές...



Φέτος τις αποκριές,
θα αποκρέψω*. Άνθρωπο κανέναν δεν θα δοκιμάσω. Οι άνθρωποι είναι κρεάτινοι όπως εξ άλλου κι εγώ και πρέπει να νηστέψω. Κανένας άνθρωπος δεν θα φαγωθεί λοιπόν, θα δοκιμάσω μόνο ό,τι είναι από αυτούς άλλο από κρέας, δεν ξέρω τι να φάω τότε, κι ίσως όλη την περίοδο της σαρακοστής αυτό να πρέπει να εξετάσει κανείς, τι είναι κατάλληλο να φαγωθεί σε περίπτωση που έχει τέτοια επιθυμία.

Τη μάσκα μου θα φτιάξω με λίγο χαρτόνι χρωματιστό, τρύπες θα ανοίξω στη θέση των ματιών να δείξω πώς ανοίγουν τα λουλούδια μάτια μου στον κόσμο γιατί ξημερώνει πια νωρίς σχεδόν σαν καλοκαίρι. Έχεις ακούσει τα πουλιά πώς τ αναγγέλλουν; Φόρεμα ύστερα θα διαλέξω ανασύροντας μέση λεπτή, ντεκολτέ μια ψαλιδιά βαθιά στο στήθος, με ρουμπινί κραγιόν τα χείλη μου θα βάψω, χρώμα ουράνιο της αυγής, ταιριάζει μια χαρά και στο αριστερό το πέτο θα καρφιτσώσω κάθε σκέψη για περίπτωση επιστροφής στη θλίψη, εκεί θα μείνει όλες τις ώρες της γιορτής να σκέπτομαι μην ξεκαρφιτσωθεί και την χάσω. Στα πόδια θα βάλω ένα ζεύγος σανδάλια παράταιρα, αρχαιοπρεπή, να τους μπερδέψω.

Μετά...

....μετά θα βγω στον δρόμο.Σε οποίον ρωτά τι έχω ντυθεί θα πω «μάντεψε, μάντεψε» και θα ξεφύγω.


*αποκρ(ε)εύω = απέχω από το κρέας.

 
...ευχαριστώ για τον χρόνο σου.