Κυριακή, Μαρτίου 23, 2008

Το πέπλο.

-Τι έκανες τόσους χρόνους που έλλειπα, ρώτησε στρίβοντας καπνό στο λεπτό τσιγάρο του.
-Έγραφα, <είπε>.
-Δεν ύφαινες; Δεν ξήλωνες την νύχτα;
-Μόνο όσο το απαιτούσαν οι ανάγκες των χαρακτήρων, είπε μετά από μια στιγμή δισταγμού. Έγραφα την ημέρα. Την νύχτα έσβηνα. Ξέρεις την νύχτα οι χαρακτήρες γίνονται απαιτητικοί, δεν επιζούν με τα εφόδια της ημέρας....
-Οι μνηστήρες είναι τότε ένα ψέμα, απόρησε.
-Όχι, είναι εκεί έξω. Αυτούς ποτέ μου δεν τους πείραξα. Μου ήταν απαραίτητοι, <είπε>. Πρέπει να υπάρχουν και να με διεκδικούν κι εγώ να ανθίσταμαι, αλλιώς ο μύθος καταρρέει. Δίχως αυτούς αληθινά δεν θα έγραφα. Ούτε καν το πέπλο δεν θα είχα εφεύρει...
- Της φαντασίας σου είναι κι αυτό;
- Αφού κανείς δεν το έχει δει. Εγώ το περιέγραψα. Είπα είναι λεπτό, νυφικό, άσπρο. Κι εκείνοι το πίστεψαν. Περίμεναν να το υφάνω....
- Κάποτε θα τελείωνε ωστόσο. Πώς το σκέφτηκες; Μέχρι πότε νόμισες μπορούσες να τους ξεγελάσεις;
-Ω, δεν ξέρω! Το μακραίνω, τους έλεγα κάθε φορά που ρωτούσαν. Θέλω να είναι πέπλο βασιλικό. Έτσι διέφυγα της προσοχής τους, σε λίγο ξέχασαν το σκοπό που το ύφαινα....Το πέπλο, τους έλεγα κάθε που ρωτούσαν. Το πέπλο, έλεγαν κι εκείνοι, ξεχάστηκε ο γάμος .....
-Όμως είναι ο Αργος, τον είδα, υπάρχει αυτός. Με αναγνώρισε....
-Ναι, υπάρχει. Πρέπει να γαβγίσει όταν σε δει....
- Εστω! Ο Τηλέμαχος, τι έχεις να αντιγυρίσεις γι αυτόν; Είναι δικός μας γιος!
- Όμως, μόνο εγώ γνωρίζω ποιος είναι ο πατέρας του!
- Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι αυτό το νησί είναι η Ιθάκη. Ότι πατώ τα χώματά της και ότι αυτό είναι το παλάτι μου που άφησα χρόνια πριν....
- Πράγματι υπάρχουν ! Και το νησί και το παλάτι στο μέτρο που το επιτρέπει η ιστορία μου! Τόσους χρόνους σχεδιάζω την επιστροφή σου!
- Δεν υπάρχω λοιπόν. Είμαι ένα δημιούργημα της ονειροφαντασίας σου, θλιβερή βασίλισσα....
- Όχι, δεν υπάρχεις! Κοίτα, να, τι έγραψα: «ο Οδυσσέας ποτέ δεν έφυγε. Ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατόν ποτέ να επιστρέψει». Δεν είναι τούτος ο σκοπός ενός ήρωα; Να στοιχειώνει μια ιστορία για να υπάρξει το χέρι που την γράφει;


Ω, μην τσακώνεστε, είπε το χέρι που έγραφε. Μου φαίνεται καλό. Τελεία.


Οι μνηστήρες έξω στη αυλή σταμάτησαν άξαφνα το γλέντι. Επαψε ο θόρυβος του αργαλειού, είπε ένας μέσα στην άβολη σιωπή. Το πέπλο, είπε ένας δεύτερος δείχνοντας τα βασιλικά παράθυρα. Πέταγε μακρύ, αραχνοΰφαντο στο δειλινό σπρωγμένο από το ελαφρύ αεράκι.....

13 σχόλια:

  1. Τελικά...
    οι γυναίκες υφαίνουν, μακραίνουν και ανεμίζουν το πέπλο τους κατά πως τις βολεύει...
    Εγώ μένω σε αυτό
    "Ξέρεις την νύχτα οι χαρακτήρες γίνονται απαιτητικοί, δεν επιζούν με τα εφόδια της ημέρας...."
    Καλή σας μέρα σε εσάς και στο χέρι που γράφει:"Μου φαίνεται καλό. Τελεία."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και η ώρα της αλήθειας έρχεται κάποτε.....
    Εξαιρετικό!
    Επίτρεψέ μου τους παρακάτω στίχους


    «Tο ξέρω.
    Των ωραίων ονείρων
    Ο χορός συντομεύει»
    Αυτά είπε
    (η Πηνελόπη)
    και περίλυπος απεχώρησε
    γνώστρια της είδησης ήδη.
    Ο Οδυσσέας δεν ήτο
    πλέον αγνοούμενος .
    Kαθώς δε η πιστοποίηση
    της ταυτότητάς του
    είχε γίνει
    δεν της έμενε παρά
    η παραδοχή της ήττας

    Παρά ταύτα
    Δεν θα άφηνε, βεβαίως,

    έναν πλάνητα
    επί εικοσαετία (και βάλε)
    να χει τον τελευταίο
    λόγο

    Ωστόσο
    ουδόλως άσχημο θα ήτο
    να θεωρεί (εκείνος)
    ότι τον ανέμενε
    απόλυτα πιστή και
    αφόρητα θλιμμένη.
    Οι ραψωδοί -των αοιδών
    συνεπικουρούντων-
    αυτό θα μαρτυρούσαν
    -αν καταλλήλως
    τους μιλούσε-

    Και κείνος της υποψίας
    Τα όπλα θ’ άφηνε
    Και ήρεμος σ’ εκείνη
    Θ’ ακουμπούσε

    Και η ώρα της

    Θριαμβευτικά θα ερχόταν.
    Ξανά.
    Ίσως..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κάθε φορά που γράφω αισθάνομαι ότι εισκέπτομαι έναν τόπο που δεν υπάρχει. Από μια άποψη είναι ανακουφιστικό να ξέρεις ότι μπορείς να τον δημιουργήσεις- καμιά φορά αρνείται- από την άλλη είναι απελπιστική η ανάγκη να δημιουργείς έναν παράπλευρο για να νιώσεις ότι υπάρχεις. Δεν λέω ότι ο πραγματικός κόσμος είναι άσχημος αλλά δεν μου φτάνει. Ακόμα και στις ιστορίες που έχει γράψει κάποιος άλλος πρέπει κάτι να αλλαχτεί, κάτι να ειπωθεί. Εχω την εντύπωση δε, ότι οι ιστορίες που γράφω με γεννούν, δεν τις γεννώ. Ο Κόσμος είναι τέλειος άλλα για να υπάρξει χρειάζεται τον λόγο. Μου φαίνεται ότι όλη η συγγραφική δουλειά κάποιου είναι σαν το πέπλο της Πηνελόπης. Μια δικαιολογία....Σας ευχαριστώ όλους πολύ. Τον καθένα σας για τον λόγο του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αυριο βραδυ 11-01 εισαι καλεσμενη σ'ενα τοπο που δεν υπαρχει

    www.radiocasbah.blogspot.com

    και μακαρι οσο μ'ακους να ουρλιαζω να γραψεις κατι ....αυριο horrorshow


    (αντε ασε με να σε τρομαξω ξερεις ποσο μ'αρεσει)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θυμάσαι Τα σκόρπια χαρτιά της Πηνελόπης της Κατερίνας Αγγελάκη- Ρουκ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @λευτυράκη πέρασα και σας χαιρέτησα....συγχαρητήρια:)

    @advocatus diaboli, δεν την είχα διαβάσει έως τώρα την ποιήτρια. Είδα το σχετικό ποίημα για την "Πηνελόπη "και πράγματι μιλά κι εκείνη για πλέψιμο και ύφανση όμως περισσότερο σε σχέση με το το θέμα το ερωτικό. Σ ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μου άρεσε το ποστ και ακόμα περισσότερο δύο προτάσεις από το σχόλιο σας αγαπητή diana
    1."Ακόμα και στις ιστορίες που έχει γράψει κάποιος άλλος πρέπει κάτι να αλλαχτεί, κάτι να ειπωθεί."
    2."Μου φαίνεται ότι όλη η συγγραφική δουλειά κάποιου είναι σαν το πέπλο της Πηνελόπης. Μια δικαιολογία...."

    Καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Διασκεδάζεις την κυκλοθυμία να υποθέσω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ Ψουξ, καλησπέρα!Και τα δυο τα βάσισα στο ότι ο Κόσμος παίρνει νόημα μόνο μέσα από τον λόγο, τλχ για μένα και ιδίως τον τελευταίο καιρό. Εννοώ έναν λόγο διαφορετικό από αυτόν που παράγει η τηλεόραση, οι ειδήσεις, η πληροφορία, η διαφήμιση, η ανταλλαγή απόψεων ή η καθημερινή καλημεροκαλησπέρα και τι κάνετε καλά είστε. Τα κείμενα είναι εφήμερες πατρίδες. Σκέπτεσαι ότι έχουν αρχή και τέλος αλλά δεν πειράζει. Ακόμα και να σκεφτείς ότι μπορείς να τις κατοικήσεις για λίγο ή να τις δημιουργήσεις εσύ ο ίδιος είναι ένα συναίσθημα παρηγορητικό. Καμιά φορά δεν έχεις πού να πας όταν τελειώνουν. Αλλες φορές καθυστερείς σχολιάζοντας αναβάλλοντας την ώρα της αναχώρησης. Σ ευχαριστώ που πέρασες.

    @ggl δεν καταλαβαίνω τι εννοείς....:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Περνώντας τυχαία, δεν μπορούσα να μη σου πω ότι..
    Έγραψες ένα πολύ πολύ όμορφο ποστ:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

 
...ευχαριστώ για τον χρόνο σου.