Δευτέρα, Φεβρουαρίου 18, 2008

Το μασκαροχιόνι.

Φαίνεται ότι η πόλη μου το πήρε κατάκαρδα που της είπα ότι είναι μουντζουρωμένη και αποφάσισε να ...μασκαρευτεί...



...όπως τον πρώτο καιρό των παγετώνων, σκέφτηκε, ο Ανθρωπος δεν έχει τίποτε να τραφεί.

Την ημέρα έριξε χιόνι πάνω από τα σπίτια ...



και τη νύχτα συνέχιζε με ρυθμό δριμύ...μέχρι που τα κάλυψε όλα...




Οι άνθρωποι κλείστηκαν μέσα και σκέφτηκαν την παλιά εκείνη εποχή όπου τα πράγματα ήταν φτωχικά, χωρίς φως και που όλοι περίμεναν το χιόνι για να έχουν νερό...



Η πόλη σκεφτόταν κι εκείνη και συχνά τρύπωνε από την καμινάδα για να ζεσταθεί...κρύωνε πολύ. Η καρδιά της ήταν άδεια...





Οι άνθρωποι κάθισαν μαζί της στην φωτιά και σκέφτηκαν τι μπορούσαν να κάνουν για να ζεστάνουν την πόλη τους ...

μερικοί θυμήθηκαν τα παλιά έθιμα ...





άλλοι έπαιξαν με τους πάγους της προσπαθώντας να συμφιλιωθούν μαζί της...




άλλοι ονειρεύτηκαν μια πόλη όπου οι άνθρωποι θα χόρευαν μέσα στο κρύο αψηφώντας τα άδεια της μάτια..




17 σχόλια:

  1. Μια πόλη.... η πόλη.... Η φύση... μια απρόσμενη εισβολή,,,,Στιγμές αμήχανες ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. σημερα διαβασα πολλα για χιονι...
    αυτο μαρεσε...κατι μ μεινε...μια πολη κι ανθρωποι που χορευουν...αδεια ματια...

    οι τελευταιες σου σειρες ειναι απιστευτα μουσικες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ποσο μεγαλη επιδραση εχει η φυση...
    Ποσο αλλαζει
    αναστατωνει


    τροποποιει
    φρεσκαρει
    επαναπροσδιοριζει
    χαλαρωνει
    αναζωογωνει

    καταλυτικα πολλες φορες το ενδιαθετο μας.
    Φτιαξατε κι εσεις πολυ ομορφα πραγματα.Τα ειδα.
    Ειναι ολα αναλαφρα και με πνοη ανανεωσης.Πολλα φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρααα! Πολύ καλό το κείμενό σας, πέσαμε τυχαία επάνω και μας έφερε έμπνευση για μια «ανθολογία κειμένων για χιόνια» από blog στα Hot Links του e-go! Φυσικά προσθέσαμε και το δικό σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ Meril,ναι, τίποτα καλύτερο από αυτόν τον απρόσμενο εισβολέα για την Αθήνα. Αμηχανία που επαναπροσδιορίζει τα πράγματα ως προς τις αντίπαλες δυνάμεις.Πολύ επαναπαυμένοι νιώθουμε εντός των τειχών, έτσι δεν είναι;

    @ in the sky, σ ευχαριστώ πολύ. Μάλλον κατάφερα να δώσω την αντίθεση που παραθέτεις κι εσύ. Κόντρα στο "κρύο". :)

    @Φαραώνα, ε! εσείς το ξέρετε και από επιλογή!Εγώ αργώ ακόμη...αλλά πού θα πάει!

    @Simos, αισθάνθηκα ιδιαίτερη χαρά όχι μόνο γιατί το κείμενο σάς έδωσε την έμπνευση για το αφιέρωμα αλλά και γιατί συνειδητοποίησα - ίσως κάτι γνωστό σε εσάς- ότι είδηση δεν παράγει μόνο το γεγονός αλλά και η σκέψη πάνω στο γεγονός. Το καινούργιο είναι ότι αυτή η σκέψη προέρχεται τώρα ΚΑΙ από τους ιστολόγους και μιας και την προβάλλετε σας ευχαριστώ πολύ και σαν άνθρωπος και σαν ιστολόγος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οταν στους δρόμους της παγωμένης πόλης χτίζονται χιονάνθρωποι ,εχοντας στο στόμα τους και στο κεφάλι τους Τσιντόνιες,ε τότε αυτή η πόλη και οι άνθρωποι της δεν φοβούνται το κρύο,η καρδιά και η ψυχή είναι γεμάτη.Κι αν θέλει να τρυπώσει είναι γιατί αγαπά την θαλπωρή και το χάδι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ελα dromaki κάπως έτσι! Το θέμα που με απασχόλησε ήταν το μερίδιο ευθύνης των ανθρώπων και της πόλης τους για το "κρύο". Οι άνθρωποι είναι η πόλη. Επίσης το θέμα της υπέρβασης. Ερχομαι από σένα να δω τι σκάρωσες, πάλι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ωραίοι οι αρθρογράφοι των εφημερίδων αλλά και οι blogger γράφουν τόσο ιδιαίτερα, είναι γνήσιοι. Ως πρώην blogger και νυν συντάκτης τα blog για μένα αποτελούν έμπνευση και διαβάζω blog που με βοηθούν να έχω ολοκληρωμένη άποψη. Τα blog είναι δεν είναι απλή συνήθεια, είναι "επανάσταση"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Α! Simo! Μεγάλη κουβέντα ανοίγετε! Συμφωνώ ότι τα μπλογκς είναι επανάσταση και μάλιστα θεωρώ εαυτόν τυχερό που έχω πρόσβαση στον δημόσιο λόγο, κάτι που παλαιότερα οι άνθρωποι δεν μπορούσαν ούτε να ονειρευτούν. Εξαφανίζονται οι "μεσάζοντες" παντός είδους και ελέγχω το περιεχόμενο κάθε δημοσίευσής μου - τλχ προς το παρόν- όμως περί γνησιότητος το θέμα είναι λεπτό. Σαν πρώην μπλόγκερ θα το γνωρίζετε ότι έχει και η μπλογκόσφαιρα τα "εσκαμμένα" της. Συμφωνώ επίσης ότι κάθε μπλόγκερ έχει το δικό του προσωπικό στυλ. Δεν ξέρω αν αυτό είναι πάντα γνησιότητα. Στο μπλόγκιγκ συχνά μας βγαίνει ή για να περιοριστώ καλύτερα στον εαυτό μου, μου βγαίνει ο κρυμμένος ηθοποιός...:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. "κρυμμένος ηθοποιός", αυτή η ελευθερία έκφρασης (που λέω εγώ) είναι ότι πιο όμορφο έχει η blogόσφαιρα.

    Συμφωνούμε ότι υπάρχουν πολλά μαύρα post στη blogόσφαιρα, όμως αυτό σε δεύτερο επίπεδο, εκεί που αρχίζει η μεγάλη δημοτικότητα.

    αυτό το προσωπικό στυλ έχει να μας προσφέρει πολλά - ανακαλύπτεις συνεχώς νέα πράγματα, αρκετά από τα οποία αξίζουν...

    ΥΓ. πρώην, νυν και αεί blogger ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Προσπαθώ να κρύψω λόγια αλλά εσείς είστε τολμηρός! Νι, νι η δημοτικότητα! Αυτή τα κάνει όλα η άτιμη!Η, δημοσιότητα. Κι εγώ βούτηξα το ποδαράκι μου σήμερις εκεί και με έχει πιάσει ανησυχία. Αμα σου βάζουν λινκ νιώθεις κάπως σαν να γράφεις με τον άλλο πάνω από τον ώμο σου. Δεν λέω ότι δεν μου άρεσε, μ άρεσε. Μείνετε κοντά μας σαν μπλόγκερ πρώην, νυν και αεί πάνω απ όλα και καλή συνέχεια στην πρωτοβουλία σας....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. όταν μου μιλάνε στον πλυθηντικό μου έρχεται να πω "όχι λάθος, ο γιος του είμαι"... :-)

    ωραίο είναι να σε κάνει link ένα άλλο site, είναι ένα είδος αναγνώρισης, το είχα ζήσει κι εγώ παλιά με άλλα blog αλλά κυρίως με κάποια κείμενα στον pathfinder.

    έχω τα μάτια ανοικτά κι ένα λογαριασμό στο sync για να μην χάνω πράγματα και ότι καλό θα το "ψαρεύω"... κι έχει πολλά καλά ευτυχώς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Εντάξει, στον ενικό λοιπόν! Καλή συνέχεια, να περνάς όποτε θέλεις να τα λέμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. το χιόνι μενει ίδιο
    οι πόλεις άλλαξαν
    και σ'αυτες
    άλλαξε και το χιονι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Γιάννη, μην κάνεις τόσο θανατερά σχόλια!!!!Πράγματι άλλη πόλη, άλλου είδους "κρύο"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Που ειστε? Σας ψαχνω αλλου γι αλλου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ε! γυαλιού- γυαλού είμαι! Τι να κάνω η ταλαίπωρος ...:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

 
...ευχαριστώ για τον χρόνο σου.